Chłopak, który stracił głowę, John Corey Whaley

chlopakktorystracil

„Zdaje się, że wcale nie trzeba tak do końca umrzeć, żeby zostać uznanym za zmarłego”.

Travis Coates ma 16 lat i wyrok: ostra białaczka limfoblastyczna. Wyczerpujące chemioterapie nie przyniosły efektów, a zmęczony organizm chłopca powoli zaczyna się poddawać. Ostatnią nadzieją w całej sytuacji okazuje się doktor Lloyd Saranson z Centrum Podtrzymywania Życia, który ma dla Travisa nietypową propozycję: chce dać chłopcu szansę na skorzystanie z przełomowego zabiegu kriogenicznego. Podczas operacji głowa Coatesa zostałaby oddzielona od ciała i poddana działaniu ekstremalnie niskich temperatur, a w przyszłości – o ile pojawiłaby się taka możliwość – zostałaby przytwierdzona do ciała dawcy lub do konstrukcji mechanicznej. Pomimo niedorzeczności konceptu, Travis Coates czuje, że to dla niego jedyna szansa na powrót do normalnego życia.

„Myślałem, że jeśli się w ogóle obudzę, to będzie to za sto lat, w zupełnie nowym świecie, wśród nowych ludzi. Tymczasem utknąłem w tej zmutowanej wersji swojego starego życia, w której wszyscy zdążyli już dorosnąć do tego, żeby o mnie zapomnieć. A przynajmniej rozpocząć jakiś nowy etap, do którego ja już nie pasowałem”.

Travis Coates otwiera oczy i spogląda na swoich rodziców. Od ostatniego razu, kiedy ich widział, minęło pięć lat. Okazuje się, że jest drugą osobą na świecie, której głowę udało się przytwierdzić do ciała dawcy. Szczęście nie trwa jednak długo. Chłopiec odkrywa, że wszystko, co znał, uległo zmianie. Jego ubrania i pamiątki zniknęły, ukochana dziewczyna ma narzeczonego, a najlepszy przyjaciel stał się zupełnie innym człowiekiem.

„Żyje się tylko dwa razy”.

Chłopak, który stracił głowę początkowo może wydawać się powieścią absurdalną, jednak nie jest to ani karykaturalne science fiction, ani ckliwy dramat. Dzieło Johna Whaleya odznacza się znakomitym humorem i bardzo dobrze przedstawioną historią, w której wraz z głównym bohaterem powoli wkraczamy w życie po kilkuletniej przerwie. Nie ma tu wzniosłych przemów nad cudem istnienia i niezwykłej metamorfozy głównego bohatera. Jest za to tęsknota za przeszłością, ból po stracie i usilne starania nastolatka, który pragnie sprawić, by jego życie wróciło na właściwy tor. Po zamknięciu tej książki pół dekady może Wam się wydać nieskończonością, podczas której cały Wasz świat mógłby się wywrócić do góry nogami.

Chłopak, który stracił głowę (2016)
kategoria: literatura młodzieżowa, współczesna
tłum.: Małgorzata Kafel
wydawnictwo: Otwarte
liczba stron: 350
ocena: 9/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Otwarte.

Katarzyna Anita Piotrowska

Reklamy